مطاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطاط. [ م َ ] (ع ص ) شیر شتر دفزک و ترش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
مطاط. [ م ِ / م ُ ] (ع ص ) پشت دراز. (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). و رجوع به مطائط شود.