مصحیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مصحیة. [ م ُ ی َ ] (ع ص ) سماء مصحیة؛ آسمان گشاده ٔ بی ابر. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (اقرب الموارد) (از حریری ).