مصبع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مصبع. [ م َ ب َ ] (ع اِمص ) تکبر. (منتهی الارب ). مصبعة. تکبر و خودبینی . (ناظم الاطباء). صبع. (منتهی الارب ).