مشوع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مشوع . [ م َ ] (ع ص ) ذئب مشوع ؛ گرگ ِ رباینده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).