مشروص

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مشروص . [ م َ ] (ع ص ) بریده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مقروص . (اقرب الموارد) (محیط المحیط).