مشبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشبل . [ م ُ ب ِ ] (ع ص ) لبوءة مشبل ؛ شیر ماده ٔ بابچگان . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). شیر بابچه . (مهذب الاسماء): لباءة مشبل ؛ ماده شیر بابچه . (ناظم الاطباء). ◄ لبوة مشبل ؛ ناقه بابچه، و ناقه را آنگاه مشبل گویند که بچه اش نیرو گیرد و بااو راه رود. (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط).