مشایع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ یِ) [ ع. ] (اِفا.) بدرقه کننده، ج. مشایعان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ یِ) [ ع. ] (اِفا.) بدرقه کننده، ج. مشایعان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشایع. [ م ُ ی ِ ] (ع ص ) لاحق و پس آینده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).