مسکن گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسکن گاه . [ م َ ک َ ] (اِ مرکب ) محل سکونت . جای باشش : همتش بین و دل و جای و شناخت کو کجا بگزید و مسکن گاه ساخت . مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسکن گاه . [ م َ ک َ ] (اِ مرکب ) محل سکونت . جای باشش : همتش بین و دل و جای و شناخت کو کجا بگزید و مسکن گاه ساخت . مولوی .