مسنمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسنمة. [ م ُ ن ِ م َ ] (ع ص ) گیاه حُلیّا رویانده شده : أرض مسنمة؛ زمین که گیاه حلیا رویاند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
مسنمة. [ م ُ س َن ْ ن َ م َ ] (ع ص ) تأنیث مسنم . خرپشته ای . (یادداشت مرحوم دهخدا) : و هی [ طبرستان ] کثیرةالامطار شتاءً و صیفاً و سطوحهم مسنمة لذلک . (صور الاقالیم اصطخری از یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به مسنّم شود.