مسفر

مسفر. [م َ ف َ ] (ع اِ) آنچه پیدا و نمایان باشد از وجه و روی . ج، مَسافر. (از ناظم الاطباء). ما أحسن َ مسفَر وجهه و مسافر وجَهه ِ و وجوهِهم . (از اقرب الموارد).

مسفر. [ م ِ ف َ ] (ع ص ) کثیرالاسفار و بسیارسفر از مردم و جز آن . ◄ توانا و قوی بر سفر. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

مسفر. [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از اسفار. درآینده در روشنائی صبح . و رجوع به اسفار شود. ◄ روشن و سفید و تابان : وجه مسفر. (از ناظم الاطباء).