مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۵۴

شد صالح و از همه قیامت برخاست بارید ز چرخ بر سرم هر چه بلاست گر شوییدش به خون این دیده رواست در دیده من کنید گورش که سزاست