مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۲۲۵

تن کوبم و سرپیچم و بر روی زنم آماده درد و رنج و اندوه منم نه ریزم و نه گدازم و نه شکنم فولاد رخ و سنگ سر و روی تنم