مسجومة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مسجومة. [ م َ م َ ] (ع ص ) تأنیث مسجوم . رجوع به مسجوم و سجم و سجوم شود. ◄ أرض مسجومة؛ زمین باران رسیده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).