مستی
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ) (حامص.) گله کردن، شکایت کردن.
(مَ) (حامص.) حالتی که از نوشیدن الکل در شخص ایجاد شود، مست بودن، سکر. ؛ ~ و راستی کنایه از: شنیدن حرف درست و بدون دروغ.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ) (حامص.) گله کردن، شکایت کردن.
(مَ) (حامص.) حالتی که از نوشیدن الکل در شخص ایجاد شود، مست بودن، سکر. ؛ ~ و راستی کنایه از: شنیدن حرف درست و بدون دروغ.