مستکنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستکنة. [ م ُ ت َ ک ِن ْ ن َ ] (ع ص ) تأنیث مستکن . پنهان . پوشیده .نهفته . رجوع به مستکن و استکنان شود : فینفع من وجع الظهر و.... الریاح المستکنة فیها. (ابن البیطار). ◄ (اِ) کینه و حقد. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ).