مستورخ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستورخ . [ م ُ ت َ رِ ] (ع ص ) زمین تر شده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به استیراخ شود.