مستودی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستودی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) اقرارکننده به حق دیگری . (از اقرب الموارد). گرونده ٔ حق . (از منتهی الارب ). و رجوع به استیداء شود.