مستنیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) نور جوینده. ستارهای که از خود نور ندارد. مق منیر. ؛ستارة ~ ستارهای که از خود نور ندارد.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) نور جوینده. ستارهای که از خود نور ندارد. مق منیر. ؛ستارة ~ ستارهای که از خود نور ندارد.<br>