مستنکف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ کِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- سر باز زننده و خودداری کننده از انجام کاری.<BR>۲- کسی که از رؤیت احضاریه یا حکم قرار دادگاه خودداری کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ کِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- سر باز زننده و خودداری کننده از انجام کاری. ۲- کسی که از رؤیت احضاریه یا حکم قرار دادگاه خودداری کند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستنکف . [ م ُ ت َ ک ِ ] (ع ص ) استکبارکننده و متکبر. (از اقرب الموارد). ◄ امتناع کننده از روی ابا و استکبار. (از اقرب الموارد). ممتنع. آبی . نه گوینده . و رجوع به استنکاف شود.