مستنجم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ جِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- خواهندة روشنایی.<BR>۲- (ص.) روشن، تابان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ جِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- خواهنده روشنایی. ۲- (ص.) روشن، تابان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستنجم . [ م ُ ت َ ج ِ ] (ع ص ) طلب روشنائی کننده . (غیاث ) (آنندراج ). و رجوع به استنجام شود. ◄ روشن . (غیاث ) (آنندراج ). تابیده و افروخته : دود پیوسته هم از هیزم بود کی ز آتشهای مستنجم بود. مولوی (مثنوی ).