مستمد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ مِ دّ) [ ع. ] (اِفا.) یاری خواهنده، استمداد کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ مِ دّ) [ ع. ] (اِفا.) یاری خواهنده، استمداد کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستمد. [ م ُ ت َ م ِدد ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمداد. یاری خواهنده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ مرکب برگیرنده از دوات . (از اقرب الموارد). رجوع به استمداد شود.