مستفتر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستفتر. [ م ُ ت َ ت ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استفتار. اسب کشان رونده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به استفتار شود.