مستشفع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستشفع. [ م ُ ت َ ف ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استشفاع . درخواست کننده از کسی که شفاعت او را نزد کسی دیگر بکند. (اقرب الموارد). رجوع به استشفاع شود.