مستسلف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستسلف . [ م ُ ت َ ل ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استسلاف . بها پیشی گیرنده . (منتهی الارب ). آنکه پیشکی می گیرد و قرض می خواهد. (ناظم الاطباء). قرض گیرنده و وام گیرنده . (اقرب الموارد). ◄ آنکه زن برادر خود را که مرده باشد می گیرد. (ناظم الاطباء). رجوع به استسلاف شود.