مستزیر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستزیر. [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استزارة. زیارت خواهنده . (منتهی الارب ). درخواست کننده ٔدیدار کسی . (اقرب الموارد). رجوع به استزارة شود.