مستزمر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستزمر. [ م ُ ت َ م ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استزمار. ترنجیده و خرد و حقیر نماینده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استزمار شود.