مستری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستری . [ م ُ ت َ] (ع ص، اِ) نعت فاعلی از استراء. شیر بیشه . (منتهی الارب ). اسد. (اقرب الموارد). رجوع به استراء شود.