مسترعف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مسترعف . [ م ُ ت َ ع ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استرعاف . اسب درگذرنده از اسبان و پیش شونده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استرعاف شود.