مستد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستد. [ م ُ ت َدد ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استداد. راست شده و استوارگشته . (ناظم الاطباء). بسته شده و مغلق . (اقرب الموارد). ◄ انباشته شده . (ناظم الاطباء). رجوع به استداد شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستد. [ م ُ ت َدد ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استداد. راست شده و استوارگشته . (ناظم الاطباء). بسته شده و مغلق . (اقرب الموارد). ◄ انباشته شده . (ناظم الاطباء). رجوع به استداد شود.