مستبهل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستبهل . [ م ُ ت َ هَِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استبهال . والی مستبهل ؛ والی که رعیت را مهمل و بی قید گذارد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استبهال شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستبهل . [ م ُ ت َ هَِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استبهال . والی مستبهل ؛ والی که رعیت را مهمل و بی قید گذارد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به استبهال شود.