مست کننده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مست کننده . [ م َ ک ُ ن َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) آنچه سبب مستی شود. سکرآورنده . سَکَر. (دهار) (منتهی الارب ) : منفعت شراب مست کننده، طعام را هضم کند... (نوروزنامه ص ١٠٢). مُخفِس ؛ شراب زودمست کننده . (منتهی الارب ). و رجوع به مست کردن شود.