مسبکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسبکر. [ م ُ ب َ ک ِرر ] (ع ص )نعت فاعلی از مصدر اسبکرار. رجوع به اسبکرار شود. ◄ هر چیز طولانی و دراز. (اقرب الموارد). ◄ جوان تمام بالا و به اعتدال رسیده . ◄ موی فروهشته . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسبکر. [ م ُ ب َ ک ِرر ] (ع ص )نعت فاعلی از مصدر اسبکرار. رجوع به اسبکرار شود. ◄ هر چیز طولانی و دراز. (اقرب الموارد). ◄ جوان تمام بالا و به اعتدال رسیده . ◄ موی فروهشته . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).