مسبوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسبوه . [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر سبه . رجوع به سبه شود. ◄ پیر خرف . (منتهی الارب ). آنکه بسبب پیری عقل خود از دست داده باشد. (اقرب الموارد). مسبه . و رجوع به مسبه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسبوه . [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر سبه . رجوع به سبه شود. ◄ پیر خرف . (منتهی الارب ). آنکه بسبب پیری عقل خود از دست داده باشد. (اقرب الموارد). مسبه . و رجوع به مسبه شود.