مزیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزیز. [ م َ ] (ع ص ) افزون و اندک . ◄ سخت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). صعب . (المزهر سیوطی ص ٣١٧ سطر ١٥، از مرحوم دهخدا). - عزیز مزیز ؛ از اتباع است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).