مزفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزفر. [ م ُ ف َ] (ع ص، اِ) مُزفَّر. رجوع به مزفَّر. مُزفَّرة شود.
مزفر. [ م ُزَف ْ ف َ ] (ع اِ) دم برآوردن . مزفرة. (منتهی الارب ).مُزفَر. (اقرب الموارد). نفس برآوردن . (ناظم الاطباء). ◄ (ص ) صاحب دم . صاحب نفس . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به مُزفَر و مُزفَّرة شود.