مزدهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزدهر. [ م ُ دَ هَِ ] (ع ص ) نگهدارنده ٔ چیزی . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). آن که چیزی را نگه میدارد. (ناظم الاطباء). ◄ شادمان شونده به چیزی . (از منتهی الارب )(از اقرب الموارد) (آنندراج ). آن که شادمان به چیزی میشود. (ناظم الاطباء). ◄ بدل نگهداشت کننده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ).