مزابلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مزابلة. [ م َ ب ِ ل َ ] (ع اِ) جاهای سرگین انداختن . (غیاث ). جاهای نجاست و جاهای سرگین انداختن . (آنندراج ). و رجوع به مزبلة شود.