مرشوق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرشوق . [ م َ] (ع ص ) نعت مفعولی از رشق . رجوع به رَشق شود. ◄ انداخته شده (تیر) (یادداشت مرحوم دهخدا).