مرشف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرشف . [ م ِ ش َ ] (ع اِ) محل مکیدن . (ناظم الاطباء). آنچه آب را بدان بمکند. ج، مراشف . ◄ مراشف اصطلاحاً به معنی لبها نیز به کار رود. (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرشف . [ م ِ ش َ ] (ع اِ) محل مکیدن . (ناظم الاطباء). آنچه آب را بدان بمکند. ج، مراشف . ◄ مراشف اصطلاحاً به معنی لبها نیز به کار رود. (از اقرب الموارد).