مرافض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرافض . [ م َ ف ِ ] (ع اِ) مرافض الوادی ؛ جای های پریشان شدن سیل در وادی . (از منتهی الارب ). ج ِ مرفض . (متن اللغة) (از اقرب الموارد). رجوع به مرفض شود. ◄ مساقط و شیب های اطراف کوهسار: مرافض الارض ؛ مساقطها من نواحی الجبال . (متن اللغة). ◄ جاهای مرتفع و بلند. (ناظم الاطباء).