مرابحت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرابحت . [ م ُ ب َ ح َ ] (ع مص ) به سود و منفعت بیع کردن . (غیاث اللغات ). رجوع به مرابحه و مرابحة شود.