مذکوبة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مذکوبة. [ م َ ب َ ] (ع ص ) زن پارسا. (منتهی الارب ). صالحه . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).