مذمذم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مذمذم . [ م ُ ذَ ذِ ] (ع ص ) کم کننده ٔ بخشش . (آنندراج ): ذمذم الرجل ؛ قلل عطیته . (اقرب الموارد). رجوع به ذمذمة شود.