مذلعب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مذلعب . [ م ُ ل َ ع ِب ب ] (ع ص ) رجل مذلعب ؛ مرد بر پهلو خفته . (منتهی الارب ). مضطجع. (متن اللغة) (اقرب الموارد).