مدسم

مدسم . [ م ُ س ِ ] (ع ص ) آنکه بر قاروره سربند می بندد. (ناظم الاطباء) (از متن اللغة). مسدودکننده ٔ در شیشه . (از اقرب الموارد).

مدسم . [ م ُ دَس ْ س ِ ] (ع ص ) به روغن ترکننده . (آنندراج ). نعت فاعلی است از تدسیم . رجوع به تدسیم شود.