مدسج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدسج . [ م ُ س ِ ] (ع اِ) جانورکی است که بر آب می دود و مانند تننده می تند و به فارسی آن را خس گویند. مُدَسِّج . (از منتهی الارب ). جانور بافنده ای چون عنکبوت . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).
مدسج . [م ُدْ دَ س ِ ] (ع ص ) منتسج . (متن اللغة): اندسج و انسدج ؛ انکب علی وجهه فهو منتسج و مدسج . (متن اللغة).
مدسج . [ م ُ دَس ْ س ِ ] (ع اِ) مُدسِج . (متن اللغة) (اقرب الموارد). رجوع به مدسج شود. ◄ تننده . منتسج . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).