مخاصمه
/vâže/
واژگان قرآن
مخاصمه: «خصومت» و «مخاصمه» از مادّه «خَصْم» در اصل به معناى «گلاویز شدن دو نفر به یکدیگر که هر کدام پهلوى دیگرى را بگیرد،» آمده،سپس به گفتگوها و مشاجرات لفظى اطلاق گردیده است. به گفته مرحوم «علامه مجلسى»، در «بحارالانوار»، «مخاصمه» در امور دنیوى است.(1)