محوکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محوکن . [ م َح ْوْ ک ُ ] (نف مرکب ) نابود و نیست کننده . ازبین برنده . ◄ نوعی آب خشک کن که در نقاشی به کار است .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محوکن . [ م َح ْوْ ک ُ ] (نف مرکب ) نابود و نیست کننده . ازبین برنده . ◄ نوعی آب خشک کن که در نقاشی به کار است .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی