محنت آور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محنت آور. [ م ِن َ وَ ] (نف مرکب ) که محنت آورد. که رنجور و غمین سازد. که موجب درد و غم و اندوه گردد. که سختی دهد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محنت آور. [ م ِن َ وَ ] (نف مرکب ) که محنت آورد. که رنجور و غمین سازد. که موجب درد و غم و اندوه گردد. که سختی دهد.