واژه جو

محلب

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(مَ لَ) [ ع. ] (اِ.) انگبین.

(مِ لَ) [ ع. ] (اِ.) ظرفی که در آن شیر دوشند، محلاب، شیردوشه. ج. محالب.

معنی محلب | واژه جو